19 meewarig schuddende hoofden.

“Er bestaan geen Marrokaanse homo’s!” Dit beweerde een leerling van de week tijdens het wekelijkse discussieuurtje in 3Mavo.  Het onderwerp van gesprek was eigenlijk discriminatie, al jaren één van de favoriete onderwerpen, samen met drugs en vrouwenrechten, die leiden tot pittige discussies. Zo zout als afgelopen week had ik het echter nog nooit gegeten. Homo’s zijn altijd een pijnlijk onderwerp bij islamitische leerlingen, maar deze totale ontkenning had ik nog niet meegemaakt. Lang heb ik nagedacht over wat ik hiermee moest, het was mij duidelijk dat deze jongen niet zomaar wat riep, hij meende wat hij zei. Over kokervisie gesproken.

Hoe kan het toch dat dit soort meningen, dit soort ideeën in onze maatschappij kunnen bestaan? Is het in deze tijd van internet, televisie, kranten en radio dan inderdaad nog mogelijk om een jong mens zo te beinvloeden dat hij dit soort nonsens voor waar aanneemt? Is het inderdaad mogelijk dat je iemand op grond van religie kunt voeden met zulke eenzijdige denkbeelden? Ik had de illusie dat dit zeker voor de jonge mensen van deze wereld niet meer kon. Dat ze door hun veelvuldige contact met diverse media, door alles wat ze op straat en op school meemaken toch wel een breder wereldbeeld zouden hebben. Maar nee, er blijkt dus toch nog een leerling te bestaan die op één of andere manier ontsnapt aan de waarden van een open democratie. Deze ene leerling met zijn ideeën verleent als vanzelf bestaansrecht aan een ander individu die de polarisering van deze samenleving tot grote hoogten drijft. Een man wiens ideeën en stompzinnig geroep ik net zo vind getuigen van kokervisie. Een man ook die ik ervan verdenk een slechte 1 aprilgrap opgezet te hebben alleen om zijn eigen bestaansrecht te kunnen aantonen. Dat gezeur over die ‘film’ weet ik al weken buiten mijn les te houden. Maar dat lukte even niet meer. Ik zag maar één oplossing: aan de leerling aantonen dat door mensen met een zo beperkte visie als hij er iemand met een tegenovergestelde visie kan bestaan. Het is me niet gelukt; het pantser, het door schotelantennes en immam’s gevormde wereldbeeld kon niet door mij in 30 minuten worden afgebroken. Ik heb een dappere poging gedaan, maar kon uiteindelijk niet anders doen dan ongemerkt instemmend knikken toen een andere leerling opmerkte dat er wat hem betreft geen plek was in de Nederlandse maatschappij voor mensen met dit soort “domme kut ideeën”.

“Er bestaan geen Marrokaanse homo’s”. Dolgelukkig was ik met de overige 19 meewarig schuddende hoofden die zich met zoveel domheid ook geen raad wisten.